Menu

Producenci

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Odwiedziny gości

Dziś:440
Wczoraj:168
W tym tygodniu:1,320
W tym miesiącu:5,985
W tym roku:187,076
Wszystkich:1,319,390

Sklep czynny:

Poniedziałek-Sobota

9:00-20:00

Niedziela

12:00-18:00

 


Mapka dojazdu


Pokaż zoo-portiernia na większej mapie

Rodzina Poecilidae – Piękniczkowate

 

Rodzina Poecilidae – Piękniczkowate

 

 

Mieczyk

Ojczyzna: Te ryby akwariowe pochodzą z zachodniej Afryk od Gwinea do Nigerii.

Morfologia: Wygląd w naturze wyróżnia się kilka gatunków tej ryby. Głównie posiadają one oliwkowozielony grzbiet, boki ciała żółtozielone, łuski ciemniej zaznaczone. Wzdłuż ciała ciągnie się, od otworu gębowego do nasady płetwy ogonowej, zygzakowaty, wąski pas o ceglastej barwie. W akwariach wyhodowano kilkanaście odmian barwnych tego gatunku: czerwone, czarne, czerwono-czarne, żółtawe, brązowawe, zielono-czarne, albinotyczne, pomarańczowe, wielobarwne i szereg innych. Wszystkie te formy krzyżują się swobodnie między sobą. Również specjalnie wyselekcjonowano formy o wydłużonych płetwach.Długość ryby akwariowe tego gatunku dorastają do, samice do 12 cm, samce bez mieczowatego wyrostka płetwy ogonowej do 10 cm. W za małych akwariach mieczyki silnie karłowacieją.

Cechy płciowe samiec obdarzony jest w płetwę odbytową przekształconą w gonopodium, a dolną część płetwy ogonowej wyciągniętą w mieczowaty wyrostek.

Hodowla: Charakter są to ryby akwariowe zgodne oraz towarzyskie, tylko między samcami dochodzić może do walk o supremację. Ich negatywnym skutkom zapobiega dostatecznie duży zbiornik z możliwością ukrycia się wśród roślin oraz większa liczba egzemplarzy. Mieczyki Hellera są dość ruchliwe, przebywają równie chętnie w całej toni wody.

Akwarium duże do specjalnie dużego, jasno oświetlone, częściowo zarośnięte. Woda powinna być średnio twarda lub twarda, o lekko zasadowym odczynie pH 7,2-7,7, regularnie znacznie odświeżana !, o temperaturze około 22-25°C. Ryby znoszą również długotrwałe obniżki temperatury nawet do 16°C, ale przy racjonalnej hodowli nie jest to za bardzo wskazane. Nie lubią natomiast starej wody oraz wody o odczynie kwaśnym.

Rozmnażanie: Rozmnażanie jest bardzo łatwe, samica, która ma urodzić młode ma pękaty brzuch. Izolujemy ją w osobnym, dobrze zarośniętym obsadzonym akwarium również powinny być rośliny pływające!, obficie karmimy, a po urodzeniu młodych odławiamy samice. Wychów młodych rybek jest nieproblematyczny,  jedzą od razu te same pokarmy, co ryby dorosłe tego gatunku, co najwyżej trzeba je odpowiednio rozdrobnić. Wyrastają w takich samych warunkach, co osobniki dorosłe. Mieczyki rozmnażane takim sposobem są jednak z reguły stosunkowo niskiej jakości i po wyrośnięciu zwykle nie przypominają pięknych, rasowych egzemplarzy, które można często oglądać na ilustracjach i wystawach. Uzyskanie takich ryb akwariowych jest znacznie bardziej pracochłonne i o wiele trudniejsze, a i oczywiście wymaga także pewnego doświadczenia. Niezbędne stworzenie jest odpowiednich warunków: krzyżowanie ze sobą tylko specjalnie wybranych egzemplarzy. Wymaga to doboru ryb i rozdzielenia odpowiednio wcześnie dojrzewających samców i samic, aby nie dopuścić do przypadkowych krzyżowań. Wychów narybku musi być prowadzony w dość dużym akwarium, przy częstym odświeżaniu wody. Właściwości wody powinny być takie, jak podano wyżej. Zalecane jest oświetlenie słoneczne przez kilka godzin na dobę. W wyżywieniu narybku niezbędny jest urozmaicony pokarm, przy czym roślinny szczególnie glony powinien stanowić ponad połowę podawanego pokarmu. Jest to warunkiem prawidłowego wzrostu, wykształcenia pięknych barw i rozwoju płetw u form długopłetwych. W pokarmie narybku czerwono ubarwionych mieczyków wskazany jest spory udział czerwono zabarwionych rozwielitek, co sprzyja intensywniejszym barwom tej ryby akwariowej. Niezbędna jest oczywiście stała selekcja wzrastających młodych rybek, gdyż tylko część egzemplarzy wykazuje pożądane, dekoracyjne cechy. Gdyż reguły mniej dekoracyjne, zdziczałe osobniki są bardziej żywotne i konkurencyjne muszą być eliminowane ze wspólnej hodowli z okazami o pożądanych cechach.

 

Zmienniak plamisty

Ojczyzna: Występują w południowym Meksyku, Gwatemali.

Morfologia: Wygląd odmiana dzika zmiennika ma szarooliwkowe ciało, na bokach z błękitnym lub zielonkawym połyskiem. Brzuch ma nieco jaśniejszy, u podstawy płetwy ogonowej dwie ciemne plamy. Formy tej nie spotkamy prawie w akwariach, popularne są natomiast inne, wyhodowane sztucznie, znacznie bardziej kolorowe, zwane przez akwarystów platynkami lub płatkami. Znane są platynki o zabarwieniu czerwonym, cielistym, żółtym, czarnym, a także wielobarwne.

Długość do 6 cm, samiec mniejszy. Cechy płciowe samiec ma płetwę odbytową przekształconą w gonopodium.

Hodowla: Charakter, akwarium, woda, pokarm i rozmnażanie są podobne, jak w przypadku mieczyka Hellera. Zmienniaki można z powodzeniem hodować w akwarium średniej wielkości.

Rozmnażanie: -

 

Gupik pawie oczko

Ojczyzna: Występują pierwotnie w północnej Brazylii, Gujanie, Wenezueli, na Barbadosie i Trynidadzie. Wsiedlony również do wielu wód Meksyku, południa USA, Madagaskaru, Indii, zachodniej Afryki, wyspy Jawa, Włoch

Morfologia: Wygląd forma dzika tego gatunku ryb jest dość niepozorna i prawie już w ogóle nie spotykana w akwariach. W akwariach oczywiście wyhodowano szereg form standardowych, różniących się bardzo mocno kształtem płetw samców oraz ubarwieniem. Samce są z przeważnie bardzo kolorowe, wielobarwne, w najrozmaitsze wzory. Samice są przeważnie zielonkawoszare, chociaż znanych jest już szereg standardów, których samice mają więcej kolorów.

Długość ryby akwariowe tego gatunku dorastają do 6 cm, samce mniejsze. Cechy płciowe samiec obdarzony jest płetwę odbytową przekształconą w gonopodium. Poza tym widoczne są wyraźne różnice w wielkości i ubarwieniu.

Hodowla: Charakter są to ryby akwariowe zgodne i towarzyskie, musimy trzymać więcej osobników, szczególnie ładne i ozdobne są samce, które w racjonalnej hodowli umieszcza się razem w dużej liczbie, w dużych akwariach. Samice poszczególnych linii hodowlanych trzyma się osobno od siebie, w mniejszej liczbie i w mniejszych akwariach.

Akwarium gupiki znoszą praktycznie każde akwarium, szczególne walory dekoracyjne ujawniają jednak we wspomnianych wyżej warunkach racjonalnej hodowli w dobrze oświetlonych i częściowo zarośniętych akwariach.

Woda optymalnie średnio twarda, chociaż dobrze znosi również miękką lub twardą, a zupełnie dobrze również bardzo twardą. Odczyn wody około obojętnego pH 6,5-7,2, przy czym istnieją doniesienia, że odczyn bardziej kwaśny pH 6,5-6,8 jest korzystniejszy przy hodowli form z przewagą ubarwienia czerwonego, a odczyn bardziej zasadowy pH 6,8-7,2 przy hodowli form z przewagą ubarwienia niebieskiego. Woda musi być regularnie znacznie odświeżana !, o temperaturze 22-25°C, a przy racjonalnej hodowli selekcyjnej nawet do 26°C. Gupiki znoszą również długotrwałe niskie temperatury 16°C, ale nie jest to wskazane.

Rozmnażanie: Rozmnażanie jak mieczyk Hellera, u gupika szczególnie silnie następuje przy hodowli w niewłaściwych warunkach i braku selekcji zjawisko dziczenia i karlenia potomstwa, które w coraz mniejszym stopniu przypomina piękne osobniki rodzicielskie.

 

Molinezja black molly

Ojczyzna: -

Morfologia: Wygląd rasowe osobniki są smoliście czarne, jednakże w potomstwie spotyka się nie raz mniej ozdobne osobniki z jaśniejszymi plamami. Szczególnie bardzo dekoracyjną formą jest o wydłużonych końcach płetwy ogonowej, zwana niekiedy molinezja księżycową. Długość ryby akwariowe tego gatunku dorastają do 7 cm, a osobniki o żaglowej płetwie grzbietowej może wyrastać do 12 cm. Cechy płciowe samiec ma płetwę odbytową przekształconą w gonopodium.

Hodowla: Charakter jest to ryba akwariowa zgodna i towarzyska, najlepiej trzymać kilka osobników. Akwarium średnie lub duże, częściowo dobrze zarośnięte, jasno oświetlone. Woda zalecana średnio twarda do bardzo twardej, o lekko zasadowym odczynie pH 7,2-7,7, stara regularnie nieznacznie odświeżana, o temperaturze 23-28°C. Zalecany jest niewielki dodatek soli kuchennej do wody (dwie płaskie łyżeczki na 100 I wody).

Rozmnażanie: Rozmnażanie jak u mieczyka Hellera. Tyle że temperatura i właściwości wody takie same, jak dla dorosłych molinezji.

 

Molinezja żaglopłetwa

Ojczyzna: Te rybki akwariowe pochodzą z Meksyk, przede wszystkim z półwyspu Yucatan

Morfologia: Wygląd boki ciała samiec ma błękitnozielone do oliwkowych, pokryte zielonosrebrzystymi do jasnobłękitnych, błyszczącymi plamami. A pomiędzy plamkami ma podłużne rzędy szarozielonych do miedziano zabarwionych, ciemniejszych punkcików. Dolna część głowy i brzuch ma koloru szarobłękitnego. Na płetwach posiada bardzo podobny wzorek, jak na bokach ciała ryby. Generalnie typowo ubarwiona samica ma mniej błyszczących plamek na ciele, brak jej rzędów ciemniejszych punktów, a płetwy ma bezbarwne albo tylko z ciemniejszym rysunkiem. Akwarystyka jednak zaobserwowała jednak dość znaczną zmienność i wiele samic może bardzo mocno przypominać ubarwieniem samce. Wiadomo jest że wyhodowano również szereg form w akwariach, które mają odmienne ubarwienie od formy dzikiej. Niektóre egzemplarze są bardzo dekoracyjne, lecz dość rzadko spotykane w krajowych akwariach, gdyż ich reprodukcja jest pracochłonna i trudna. Długość ryby akwariowe tego gatunku dorastają do 15 cm, lecz w akwariach często znacznie mniejsza. Cechy płciowe samiec ma płetwę odbytową przekształconą w gonopodium, a płetwę grzbietową bardzo silniej rozwiniętą, żaglową.

Hodowla: Charakter są to ryby akwariowe zgodne oraz towarzyskie, tylko między samcami dochodzić może do walk o supremację. Ich negatywnym skutkom zapobiega dostatecznie duży zbiornik z możliwością ukrycia się wśród roślin oraz większa liczba egzemplarzy. Mieczyki Hellera są dość ruchliwe, przebywają równie chętnie w całej toni wody. Dobrze skacze, niezbędne jest dokładne przykrycie akwarium przez akwarystę.

Akwarium powyżej 120 litrów, jasno oświetlone lubią słońce!, akwarium powinno być częściowo zarośnięte.

Woda zalecana średnio twarda do bardzo twardej, o lekko zasadowym odczynie pH 7,2-7,7, stara regularnie nieznacznie odświeżana, o temperaturze 23-28°C. Zalecany jest niewielki dodatek soli kuchennej do wody (dwie płaskie łyżeczki na 100 I wody).

Rozmnażanie: Rozmnażanie jest bardzo podobne, jak mieczyka Hellera. W wychowie narybku bardzo ważne jest duże akwarium, oraz obfitość pokarmu roślinnego, ponieważ inaczej samcom nie wykształcają się żaglowe płetwy grzbietowe, a te ryby akwariowe karłowacieją. Woda powinna mieć takie same właściwości, jak w akwarium z osobnikami dorosłymi, tylko wyższą temperaturę 26-28°C. Szczególnie piękne egzemplarze molinezji żaglopłetwej uzyskuje się wychowując narybek w nasłonecznionych basenach w ogrodzie, gdzie należy zapewnić odpowiednią temperaturę wody. Oczywiście w naszych warunkach klimatycznych jest to możliwe w okresie od czerwca do sierpnia.

Wygenerowano w sekund: 0.00
1,439,162 unikalne wizyty