Menu

Producenci

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Odwiedziny gości

Dziś:69
Wczoraj:113
W tym tygodniu:69
W tym miesiącu:1,646
W tym roku:222,167
Wszystkich:1,354,481

Sklep czynny:

Poniedziałek-Sobota

9:00-20:00

Niedziela

12:00-18:00

 


Mapka dojazdu


Pokaż zoo-portiernia na większej mapie

Chomiki

 


 

Chomik dżungarski (Phodopus sungorus)

Jest gatunkiem chomika karłowatego nadającym się do hodowli w domu. Jego nazwa pochodzi od miejsca zasiedlenia - krainy geograficznej, położonej w północno -zachodnich Chinach, zwanej Dżungarią. W środowisku naturalnym występuje na stepach i w tundrach zachodniej Syberii. Można go spotkać zarówno w górach jak i na równinach, nawet na wysokościach do trzech tysięcy metrów.

Jego pożywienie to głównie rośliny i nasiona, nie pogardzi także wszelkiego rodzaju larwami owadów. Mieszka w, długich na około metr, norkach z kilkoma rozgałęzieniami,. Zimą chomiki dżungarskie zapadają w sen, z którego jednak wybudzają się przy bardzo niskich temperaturach otoczenia, by zjeść część swoich zapasów i ponownie zasnąć.

W okresie rozmnażania, przypadającym na lato, samica rodzi przeciętnie 3-7 małych. Urodzone chomiki są ślepe, nagie, mają zarośnięte uszy. Po upływie około 3 tygodni są już pokryte sierścią; widzieć zaczynają po niecałych 2 tygodniach

Chomik syryjski (Mesocriteus auratus)

Jest najbardziej rozpowszechnionym i znanym gatunkiem chomika domowego. Na wolności natomiast, jest uważany za gatunek zagrożony wyginięciem. Chomik syryjski zamieszkuje w stanive dzikim stepowe tereny Bałkanów, Azji Mniejszej i Zachodniej. Można je spotkać jedynie w hodowli - jest jednym z najpopularniejszych gatunków hodowlanych chomika.

Jego sierść ubarwiona jest złociście (pomarańczowo-brązowo), a brzuszna strona ciała jest biała. Mierzy 15-20cm długości, razem z krótkim ogonkiem. W niewoli jest zwierzęciem czystym, dość łatwym w hodowli. Jest gatunkiem bardzo płodnym: samica może mieć 7-8 miotów rocznie każdy przeciętnie po 3-5 młodych (maksymalna liczba może dochodzić nawet do 14 sztuk!). Osiąga dojrzałość płciową po około 6 tygodniach. Przeważnie żyje w niewoli 2-3 lata (jednak zdarzają się przypadki chomików dożywających 4-5 lat).

Jest zwierzęciem bardzo sympatycznym i komunikatywnym, łatwo daje się oswoić, nie ukrywa się przed ludźmi i rozpoznaje swojego opiekuna.

 

 

 

 

żywienie

Chomiki są zwierzętami wszystkożernymi. Oprócz ziarna, które jest podstawowym daniem, chętnie jedzą jabłka, marchew, biały i żółty ser, rzepę, szpinak, orzechy, seler oraz inne warzywa i owoce a także pieczywo (najlepiej wysuszone). Chomik powinien dostawać przede wszystkim pokarm roślinny z niewielkim dodatkiem produktów pochodzenia zwierzęcego. Należy podawać małe porcje, o temperaturze pokojowej.

Podstawą dobrej pielęgnacji jest między innymi właściwie żywienie. Pokarm podawany chomikowi nie może być przeterminowany, spleśniały czy zanieczyszczony np. odchodami zwierząt lub nasionami trujących roślin. Nie mogą to być również resztki obiadu, którego nie zjedliśmy. Każda rzecz musi być dokładnie umyta i osuszona. Nawet nieznaczna ilość toksyn może okazać się zabójcza dla małego gryzonia.

Sposób żywienia decyduje w dużej mierze o tym, czy zwierzątko będzie zdrowe i jak długo będzie żyło .

Pokarm można kupić już gotowy w sklepie zoologicznym lub samemu przygotować mieszankę.

Pokarmy dla chomików kupowane w sklepie składają się przede wszystkim z nasion różnych zbóż, mają skład dobrany do potrzeb chomika, często wzbogacone w potrzebne witaminy niezbędne do prawidłowego rozwoju. Są to przede wszystkim witaminy D i E.

Można również samemu przyrządzać pokarm dla chomików pamiętając o tym, że nie wszystkie ziarna są jednakowo lubiane. Najbardziej smaczne są ziarna pszenicy, żyta, owsa i prosa oraz nasiona słonecznika i dyni. Można tworzyć różnorodne kompozycje używając różnych składników w różnych proporcjach – jednak tak, żeby ogólna ilość przygotowanego pokarmu była zawsze taka sama. Mieszanki można tworzyć dodatkowo z: kukurydzy, pokarmu dla papużek falistych (dla chomików karłowatych), nasiona lnu, rodzynki, suszony makaron, orzeszki ziemne, orzechy laskowe, płatki kukurydziane, owsiane, kolby prosa, sucharki, suchy chleb (kawałki).

Najważniejsze jest urozmaicenie jadłospisu chomika. Chomiki na wolności, mają bardzo urozmaicony jadłospis, zależny również od pór roku. Lubią od czasem dostać coś nowego i smacznego do jedzenia.
Do dodatkowych produktów najchętniej jedzonych przez chomiki i zdrowych należą:

OWOCE:
jabłka (nie powinny być kwaśne), gruszki, banany i w niewielkich ilościach truskawki, maliny, wiśnie, czereśnie

WARZYWA:
marchewka, pomidory, ogórki, selery, cukinia, kalarepka, dynia, cykoria, pietruszka (dla chomików karłowatych), rzodkiewki.

UWAGA na nowalijki – w okresie zimowo-wiosennym mogą być spryskiwane bardzo szkodliwymi środkami chemicznymi i dlatego w tym okresie należy bardzo ograniczyć żywienie chomików warzywami.

POKARM ZAWIERAJĄCY BIAŁKO:
niewielkiej ilości białka zwierzęcego – gotowy pokarm dla psów, siekane chude mięso lub owady (mączniki, chrząszcze, świerszcze i szarańcze – do kupienia w sklepach zoologicznych) . Zamiast tego w zupełności wystarczy kawałek białego lub żółtego sera, chudy twarożek czy jogurt, może być również śmietana.

Pokarm należy wsypywać do karmidełka w takiej ilości, aby wystarczył na jeden dzień. Chomik przenoszą pokarm w okolice legowiska, tam go sobie gromadzą. Z tego powodu codziennie należy kontrolować legowisko i usuwać zepsute lub spleśniałe zapasy. Aby nie wzbudzać w chomiku uczucia zagrożenia – nie powinniśmy usuwać wszystkich zapasów na raz.

Pamiętajmy, że po zakupie jadłospis chomika należy urozmaicać stopniowo. Nie zmieniaj więc jego diety zbyt raptownie. Zwierzę przyzwyczajone w do ziarna, może się rozchorować, gdy nagle zacznie dostawać wiele nowych rzeczy. Przez pierwszy tydzień po zakupie powinien być żywiony podobnie jak w sklepie.

Chomik podobnie jak inne gryzonie posiada zęby bez korzeniowe, czyli stale rosnące. Musi mieć możliwość ich ścierania. Gdy żywi się głównie miękkim pokarmem, może dojść do przerostu zębów a to spowoduje kłopoty z gryzieniem. Aby tego uniknąć, podawajmy chomikowi suchary, dobrze wysuszony kawałek chleba lub bułki. W sklepach zoologicznych można dostać specjalne kolby nadające się świetnie do tego celu.

Nie powinnyśmy zapomnieć również o gałązkach do obgryzania. Co jakiś czas podarujmy naszym pupilkom gałązki z liśćmi. Najlepsze są gałęzie z wierzby, buku, leszczyny i drzew owocowych. Chomiki lubią nie tylko liście i pączki, ale również korę.

Można również podawać chomikowi specjalne witaminy, które można nabyć u weterynarza lub w sklepie zoologicznym.

Nie można karmić chomików:
sałatą (w obecnych czasach jest bardziej szkodliwa niż wartościowa z powodu zawartości dużych ilości pestycydów), ziemniakami, cebulą, kapustą, fasolą, cytrusami i owocami kiwi oraz ziarnami roślin strączkowych (groch, fasola, soja).
Chomik nie powinien również dostawać żadnych resztek ze stołu ani słodyczy a także roślin zbieranych w pobliżu dużych ulic czy okolic zanieczyszczonych.

 

PICIE

Oprócz jedzenia, chomiki muszą mieć przez cały czas dostępną do picia świeżą wodę (dobrze, gdy będzie przegotowna i ochłodzona), pomimo, że mało piją a niektórym wystarcza woda zawarta w owocach. Można również dawać chomikom mleko. Jest to wskazane szczególnie dla samic w ciąży i karmiących młode.

Jak żywić samiczki ciężarne i samiczki karmiące swoje młode?

Samice spodziewające się potomstwa oraz samice karmiące powinny otrzymywać o 1/3 pożywienia więcej. Pokarm powinien być wzbogacony w białko, fosfor i wapń. Podajemy więc więcej białego sera, mleka (w proszku albo świeże) oraz larwy mieczaków - w przypadku niedoboru białka samiczka może pożreć swoje młode.

Mowa ciała chomika - zachowania

Wszystko w porządku:

  • Zbiera materiał na gniazdo – samiczka będzie miała młode, należy ją zostawić w spokoju
  • Ziewa - jest śpiący i czuje się bezpieczny
  • Myje się, je, jest wesoły i żywy - czuje się dobrze
  • Staje na 2 łapkach - odkrył coś ciekawego
  • Czołganie się - niepewność, obawa

Zainteresuj się mną:

  • Chomik chudnie i jest otępiały - jest chory lub stary
  • Jest zobojętniały na otoczenie, otępiały – nudzi się (potrzebuj rozrywki) lub jest chory
  • Drapie się intensywnie - infekcja skórna lub alergia
  • Bezskutecznie próbuje opróżnić torebkę – ma zapchaną torebkę
  • Ma łzawiące lub sklejone oko lub oczy - infekcja oka
  • Kicha - alergia lub przeziębienie

Boję się – zostaw mnie:

  • Kładzie się na grzbiet i pokazuje zęby - boji się, stosuje obronę
  • Ucieka w trakcie głaskania - ma dość
  • Jest zdenerwowany - za dużo jest noszony i głaskany lub jeszcze nie przyzwyczaił się do brania na ręce
  • Podnoszenie obu przednich łapek - ruch obronny samca atakowanego przez samicę
  • Uszy skierowane do tyłu - zmęczenie, niepewność, strach, zły humor, agresja
  • Chód na sztywnych łapach z ogonkiem wzniesionym stromo w górę – strach, gest poddawania się młodych chomików, zwierzętom starszym lub silniejszym

Kiedy chomik mówi:

  • Skrzeczenie – obrona lub wyrażenie dużego lęku przy zagrożeniu ze strony przeciwnika
  • Parskanie – dźwięk wydawany podczas ataku, a także przez samce podczas zalotów
  • Kwiki - agresja, głos towarzyszący mniejszym potyczkom (a także: proszę mnie zostawić w spokoju)
  • Warczenie, mruczenie - agresja oraz głos wydawany przez samca po kopulacji
  • Piszczenie - głos wydawany przez opuszczone, młode chomiki

 



Wygenerowano w sekund: 0.00
1,476,165 unikalne wizyty